Ζούμε στην εποχή που οι ανήθικοι μιλάνε για ήθος οι αναίσθητοι για αισθήματα και οι ψεύτες για αλήθεια

Στην σύγχρονη κοινωνία παρατηρείται ένα παράδοξο που γίνεται όλο και ποιο εμφανές. Οι λέξεις έχουν χάσει συχνά το πραγματικό τους βάρος. 

Έννοιες όπως το ήθος, τα αισθήματα, και η αλήθεια χρησιμοποιούνται στο δημόσιο λόγο αλλά πολλές φορές από ανθρώπους που φαίνεται να βρίσκονται πολύ μακριά από το πραγματικό τους νόημα. Ζούμε σε μια εποχή όπου ο δημόσιος λόγος κυριαρχείται απο εικόνα, εντυπώσεις και επικοινωνιακές στρατηγικές. Βλέπε πολιτικούς, κυβερνήσεις,δημοσιογράφους και Μ.Μ.Ε ,οπου χωρίς ηθικές αρχές να μιλούν για ηθική, χωρίς ενσυναίσθηση να επικαλούνται τα συναισθήματα και ανθρώπους που έχουν επανειλημμένα διαψευστεί να εμφανίζονται ως υπερασπιστές της αλήθειας. 

Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν υποκριτικές συμπεριφορές, η υποκρισία υπήρχε πάντα στην ιστορία των κοινωνιών. 

Το πραγματικά ανησυχητικό είναι ότι η κοινωνία συνηθίζει σε αυτήν, οπου οι άνθρωποι θεωρούν φυσιολογικό να λέγονται μεγάλα λόγια χωρίς αντίκρισμα, τότε η αξία της αλήθειας και της αξιοπιστίας αρχίζει να φθίνει. 

Το ήθος δεν είναι λέξη αλλά στάση ζωής, τα αισθήματα εκφράζονται με πράξεις και όχι με δηλώσεις και η αλήθεια δεν χρειάζεται υπερβολές για να ακουστεί. 

Η πρόκληση της εποχής είναι να διαχωρίσουμε τα λόγια από την ουσία, να μάθουμε να αναγνωρίζουμε την αυθεντικότητα μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο θόρυβο.